Η ομιλία του Χοακίν Φίνιξ στα Όσκαρ 2020

10.02.2020 - Pressenza Athens

Η ομιλία του Χοακίν Φίνιξ στα Όσκαρ 2020
Φωτογραφία: Greg Williams

Ο Χοακίν Φίνιξ με την παραλαβή του χρυσού αγαλματιδίου στην 92η απονομή των κινηματογραφικών βραβείων, για τον πρώτο αντρικό ρόλο χτες το βράδυ, μίλησε για τις κοινωνικές ανισότητες, το μεγάλο «εγώ» και έκλεισε την ομιλία του με ένα στίχο που είχε γράψει ο αδελφός του “τρέξε προς την σωτηρία με αγάπη και η ειρήνη θα ακολουθήσει”».

«Νιώθω γεμάτος ευγνωμοσύνη αυτή τη στιγμή. Δεν αισθάνομαι υπεράνω κανενός από τους συνυποψήφιους συναδέλφους μου ή οποιονδήποτε εδώ μέσα, επειδή μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη- την αγάπη για την ταινίες. Και αυτή η μορφή έκφρασης μού έδωσε την πιο καταπληκτική ζωή. Δεν ξέρω πού θα βρισκόμουν χωρίς αυτή. Αλλά πιστεύω πως το μεγαλύτερο δώρο που μου δόθηκε, και σε πολλούς ανθρώπους [στη βιομηχανία] είναι η ευκαιρία να χρησιμοποιώ την φωνή μου για όσους δεν έχουν. Σκεφτόμουν μερικά από τα οδυνηρά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε συλλογικά. Νομίζω μερικές φορές ότι νιώθουμε ή είμαστε φτιαγμένοι να νιώθουμε πως υπερασπιζόμαστε διαφορετικούς σκοπούς. Εγώ βλέπω ομοιότητα.

Πιστεύω πως είτε μιλάμε για την ανισότητα φύλου, τον ρατσισμό, τα queer δικαιώματα, εκείνα των αυτοχθόνων ή των ζώων, μιλάμε για την μάχη ενάντια στην αδικία. Μιλάμε για την μάχη ενάντια στην αντίληψη πως ένα έθνος, ένας λαός, μια φυλή, ένα φύλο, ένα είδος, έχει το δικαίωμα να κυριαρχεί, να χρησιμοποιεί και να ελέγχει κάποιο άλλο με ατιμωρησία. Νομίζω πως έχουμε αποσυνδεθεί πολύ από τον φυσικό κόσμο. Πολλοί από εμάς έχουμε μια εγωκεντρική οπτική του κόσμου και πιστεύουμε πως είμαστε το κέντρο του σύμπαντος.

Μπαίνουμε στον φυσικό κόσμο και τον λεηλατούμε για τις πηγές του.

Νιώθουμε πως έχουμε δικαίωμα να γονιμοποιούμε τεχνητά μια αγελάδα και να κλέβουμε το μωρό της, παρόλο που οι κραυγές απελπισίας της είναι ολοφάνερες. Μετά παίρνουμε το γάλα της που προορίζεται για το μικρό της και το βάζουμε στον καφέ και τα δημητριακά μας. Φοβόμαστε την ιδέα της προσωπικής αλλαγής, επειδή νομίζουμε πως χρειάζεται να θυσιάσουμε κάτι, να παρατήσουμε κάτι. Αλλά οι άνθρωποι, στην καλύτερη εκδοχή μας, είμαστε τόσο δημιουργικοί και εφευρετικοί, και μπορούμε να φτιάξουμε, να αναπτύξουμε και να εφαρμόσουμε συστήματα αλλαγής που θα ωφελούν όλα τα όντα και το περιβάλλον. Ήμουν κάθαρμα όλη μου την ζωή, ήμουν εγωιστής.

Υπήρξα σκληρός μερικές φορές, δύσκολος στη συνεργασία και είμαι ευγνώμων που τόσοι εδώ μέσα μου έδωσαν δεύτερη ευκαιρία. Νομίζω πως τότε είμαστε στα καλύτερά μας: όταν στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Όχι όταν ακυρώνουμε ο ένας τον άλλον για παλιά μας λάθη, αλλά όταν βοηθάμε ο ένας τον άλλον να αναπτυχθεί. Όταν μορφώνουμε ο ένας τον άλλον, όταν αλληλοκαθοδηγούμαστε προς την εξιλέωση. Όταν ήμουν 17 ετών, ο αδερφός μου [Ρίβερ] έγραψε αυτόν τον στίχο. Είπε: “τρέξε προς την σωτηρία με αγάπη και η ειρήνη θα ακολουθήσει”».

Κατηγορίες: Ανθρώπινα Δικαιώματα, Μη-Βία, Πολιτισμός και ΜΜΕ
Tags: , , , ,

Ενημερωτικό Δελτίο

Εισάγετε το e-mail σας για να εγγραφείτε στην υπηρεσία μας και να λαμβάνετε καθημερινά ειδήσεις.

Η αρχή του τέλους των πυρηνικών όπλων

Ντοκιμαντέρ για το βασικό εισόδημα

Δράση για τον Ασάνζ!

Παγκοσμια πορεια για την ειρηνη και τη μη-βια

Pressenza On Air

Μιλάγκρο Σάλα

International Campaign to Abolish Nuclear Weapons

International Campaign to Abolish Nuclear Weapons

Portokali radio

Αρχείο

Except where otherwise note, content on this site is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International license.