Την 1η Απριλίου δημοσιεύθηκε ένα μανιφέστο στο οποίο αναφέρεται ότι, απέναντι στο μίσος, «η ριζοσπαστική καλοσύνη είναι η πιο επικίνδυνη πράξη που μπορούμε να υποστηρίξουμε».
Εδώ είναι ο σύνδεσμος για να το υπογράψετε: Μανιφέστο για τη Ριζοσπαστική Καλοσύνη
Στο Resist.es και στο Spanish Revolution, υποστηρίζουμε ότι η καλοσύνη δεν είναι ούτε αισθητική επιλογή ούτε ατομική ιδιότητα. Είναι μια συνειδητή πολιτική στάση ενάντια σε ένα σύστημα που βασίζεται στον φόβο, τον κατακερματισμό και τη συμβολική βία για να διατηρηθεί.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπάρχει μίσος. Το ερώτημα είναι ποιος το παράγει, ποιος το ενισχύει και ποιος επωφελείται από αυτό.
Γιατί το μίσος δεν είναι αυθόρμητο. Είναι μια υποδομή.
Παράγεται σε εργαστήρια των μέσων ενημέρωσης, διανέμεται μέσω αλγορίθμων σχεδιασμένων να μεγιστοποιούν την συναισθηματική αντίδραση και μετατρέπεται σε πολιτικό και οικονομικό κέρδος. Κάθε ψευδής είδηση, κάθε απάνθρωπος λόγος, κάθε αφήγηση αντιπαράθεσης εξυπηρετεί έναν σκοπό: να αποσπάσει την προσοχή, να διαιρέσει την κοινωνία και να προστατεύσει τις δομές που συγκεντρώνουν την εξουσία.
Το μίσος είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο.
Και όπως κάθε επιχειρηματικό μοντέλο, χρειάζεται καταναλωτές. Χρειάζεται κλικ, χρειάζεται κατευθυνόμενη οργή, χρειάζεται κάποιον να πιστέψει αυτή την αφήγηση και να τη διαδώσει. Χρειάζεται εσένα — οποιονδήποτε — να συμμετάσχεις άθελά σου στην αλυσίδα αξίας του.
Γι’ αυτό το μανιφέστο δεν απευθύνεται στην ατομική ηθική ως καταφύγιο. Απευθύνεται στη συλλογική ευθύνη ως διέξοδο.
Εσύ, ως άτομο, δεν είσαι αδιάφορος μέσα σε αυτό το σύστημα. Είσαι ένας κόμβος. Ένα σημείο μετάδοσης. Ένας χώρος όπου αποφασίζεται αν το μίσος θα κυκλοφορήσει ή θα σταματήσει.
Κάθε φορά που μοιράζεσαι κάτι χωρίς να το επαληθεύσεις, τροφοδοτείς μια δομή. Κάθε φορά που αντιδράς από υποκινούμενο θυμό, συντηρείς μια λογική. Κάθε φορά που αποδέχεσαι μια απλοποίηση που εξυπηρετεί τον εαυτό της, νομιμοποιείς μια αφήγηση.
Αλλά συμβαίνει και το αντίθετο.
Κάθε φορά που κάνεις παύση, διακόπτεις τη ροή. Κάθε φορά που αμφισβητείς, εισάγεις τριβή. Κάθε φορά που επιλέγεις να μην μισείς, σπας μια αλυσίδα κερδοφορίας.
Η ριζοσπαστική καλοσύνη είναι, σε αυτό το πλαίσιο, μια πρακτική σαμποτάζ.
Δεν είναι αφέλεια. Είναι η συνειδητοποίηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι μηχανισμοί παραγωγής μίσους. Είναι η κατανόηση ότι η πόλωση δεν είναι τυχαία, αλλά ένα εργαλείο διακυβέρνησης. Είναι η αναγνώριση ότι ο φόβος είναι ένας πολιτικός πόρος και ότι υπάρχουν εκείνοι που τον διαχειρίζονται ως περιουσιακό στοιχείο.
Η απόρριψη του μίσους δεν είναι απόσυρση από τη σύγκρουση. Είναι η αναδιαμόρφωσή της.
Είναι η άρνηση αποδοχής πλαισίων που περιορίζουν την πολυπλοκότητα σε αντίπαλα στρατόπεδα. Είναι η αμφισβήτηση των αφηγήσεων που μετατρέπουν τους άλλους σε απειλές. Είναι η αποδόμηση των λόγων που χρειάζεται να αποκτηνώσουν για να λειτουργήσουν.
Δεν πρόκειται για ουδετερότητα. Πρόκειται για ακρίβεια.
Να κατονομάζουμε την αδικία χωρίς να ενισχύουμε το μίσος. Να καταγγέλλουμε την κακοποίηση χωρίς να αναπαράγουμε τη λογική του αντιπάλου. Να επισημαίνουμε ευθύνες χωρίς να πέφτουμε στην αποκτήνωση.
Επειδή το σύστημα χρειάζεται να συγχέουμε την κριτική με το μίσος, και τη δικαιοσύνη με την εκδίκηση.
Η ριζοσπαστική καλοσύνη θεμελιώνει κάτι άλλο: μια ηθική αδιάλλακτης αξιοπρέπειας.
Ακόμα και όταν είναι δυσάρεστη. Ακόμα και όταν δεν αποσπά άμεσο χειροκρότημα. Ακόμα και όταν δεν είναι επικερδής.
Από τεχνική άποψη, αυτό περιλαμβάνει ενεργή παιδεία στα μέσα ενημέρωσης. Κατανόηση του πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι που δίνουν προτάσεις, πώς κατασκευάζονται οι φούσκες πληροφόρησης, πώς λειτουργούν οι εκστρατείες παραπληροφόρησης. Περιλαμβάνει την αναγνώριση μοτίβων: ακραία απλοποίηση, τη συνεχή έκκληση στον φόβο, τη δημιουργία αόριστων εχθρών.
Περιλαμβάνει επίσης τη δημιουργία εναλλακτικών λύσεων.
Επαληθευμένα δίκτυα πληροφοριών. Χώροι για συζήτηση που δεν κυριεύονται από τη λογική της αντιπαράθεσης. Κοινότητες που δίνουν προτεραιότητα στη φροντίδα έναντι της αντίδρασης.
Η ριζοσπαστική καλοσύνη δεν είναι παθητική. Είναι δομική.
Οργανώνεται. Προστατεύεται. Υπερασπίζεται τον εαυτό της.
Δεν αρκεί απλώς να μην μισούμε. Πρέπει να αποτρέψουμε το μίσος από το να γίνει η κανονικότητα. Δεν αρκεί απλώς να μην μοιραζόμαστε ψευδείς ειδήσεις. Πρέπει να αποδομήσουμε τις συνθήκες που τις καθιστούν αποτελεσματικές. Δεν αρκεί απλώς να μην πέφτουμε στην πόλωση. Πρέπει να καταγγέλλουμε όσους την κατασκευάζουν.
Αυτό το μανιφέστο είναι μια πρόσκληση να πάρουμε αυτή τη στάση.
Να κατανοήσουμε ότι κάθε καθημερινή χειρονομία έχει μια πολιτική διάσταση. Να αναγνωρίσουμε ότι η αδιαφορία είναι επίσης μια μορφή συμμετοχής. Να επιλέξουμε συνειδητά ποιες δυναμικές αναπαράγονται και ποιες διακόπτονται.
Γιατί σε ένα οικοσύστημα σχεδιασμένο να μετατρέπει το μίσος σε κέρδος, η απόφαση να μην μισούμε είναι μια πράξη ανυπακοής.
Και σε έναν κόσμο που χρειάζεται να φοβόμαστε για να λειτουργήσει, η ριζοσπαστική καλοσύνη είναι η πιο επικίνδυνη πράξη που μπορούμε να επιδείξουμε.
Μετάφραση από τα αγγλικά: Pressenza Athens
