Ο Όφεκ Σινβανί συμμετείχε στην αντιπολεμική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Τελ Αβίβ πριν από λίγες ημέρες. Του κάναμε μερικές ερωτήσεις σχετικά με την κατάσταση και τις δράσεις της ειρηνιστικής και μηβίαιης κοινωνίας των πολιτών.
Γεια σου Όφεκ, ήσουν στην αντιπολεμική διαδήλωση. Πώς πήγε;
Γεια, η πρώτη διαδήλωση δεν πήγε πολύ καλά. Φτάσαμε με περίπου 10-15 ακτιβιστές και ακτιβίστριες με πλακάτ στην Habima, όπου μας περίμεναν δεκάδες αστυνομικοί και δυνάμεις της στρατιωτικής συνοριακής φύλαξης. Πριν καν ξεκινήσουμε, η αστυνομία μας είπε ότι η διαδήλωση ήταν παράνομη και «απειλούσε τη δημόσια ασφάλεια» και ότι είχαμε 2 λεπτά για να φύγουμε από το μέρος. Μέσα σε 30 δευτερόλεπτα, μας διαλύσανε βίαια και ένας από τους ακτιβιστές συνελήφθη. Η δεύτερη διαδήλωση ήταν μια ολοκληρωμένη διαμαρτυρία με συνθήματα και περίπου 40 ακτιβιστές και ακτιβίστριες. Η διαμαρτυρία διήρκεσε 10 λεπτά πριν φτάσουν δεκάδες αστυνομικοί και πάλι δυνάμεις της στρατιωτικής συνοριακής φύλαξης και αρχίσουν να μας διαλύουν βίαια, πνίγοντας, σπρώχνοντας και χτυπώντας τους ανθρώπους. Δύο ακτιβιστές έφυγαν από τη διαδήλωση τραυματισμένοι και ένας συνελήφθη.
Είσαι μέλος κάποιου μηβίαιου, αντιπολεμικού κινήματος; Με τι ασχολείσαι στη ζωή σου;
Είμαι συντονιστής πεδίου στους Μαχητές/τριες για την Ειρήνη [σ.τ.μ. Combatants for Peace], ένα παλαιστινιακό και ισραηλινό κίνημα μηβίαιης αντίστασης. Συνεργάζομαι στενά με Παλαιστίνιους και Εβραίους ακτιβιστές και ακτιβίστριες, κυρίως στη Δυτική Όχθη. Οργανώνουμε δράσεις στη Δυτική Όχθη, όπως αγροτικές εργασίες, κοινές διαδηλώσεις και άλλα. Στην προσωπική μου ζωή, αφιερώνω τον χρόνο μου στην αλληλεγγύη προς τις παλαιστινιακές κοινότητες στη Δυτική Όχθη και συμμετέχω σε πολιτικές δραστηριότητες με στόχο την επιστροφή στα σύνορα του 1948.
Ποια ήταν τα συνθήματα της διαδήλωσης;
Αυτές οι διαδηλώσεις οργανώθηκαν από ένα ριζοσπαστικό αριστερό δίκτυο που ονομάζεται «The Radical Block», ένα αντιπολεμικό, αντισιωνιστικό, φεμινιστικό δίκτυο. Προσκάλεσαν πολλές άλλες οργανώσεις και ακτιβιστές να συμμετάσχουν, συμπεριλαμβανομένων των Μαχητών για την Ειρήνη. Το κύριο σύνθημα αυτών των διαδηλώσεων ήταν κατά της ισραηλινοαμερικανικής ιμπεριαλιστικής επίθεσης, ειδικά σε σχέση με τις πρόσφατες θανατηφόρες επιθέσεις στο Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη.
Η διαδήλωση περιελάμβανε επίσης αντισιωνιστικά, αντιπολεμικά, αντικαπιταλιστικά και άλλα μηβίαια συνθήματα που συναντώνται σε κάθε ριζοσπαστική αριστερή διαδήλωση στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. «Ιράν, Ιράκ, Αφγανιστάν, η ίδια παλιά κουραστική δικαιολογία» και «Καμία επίθεση στο Ιράν δεν θα φέρει τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Πώς αισθάνονται οι άνθρωποι αυτή τη στιγμή;
Είναι δύσκολο να ζεις σε μια κατάσταση συνεχών πολέμων που δεν προσφέρουν ασφάλεια, αλλά συνεχίζονται για πολιτικούς λόγους – επίμονη τρομοκρατία, αμέτρητες σειρήνες, τρέξιμο προς καταφύγια, καθημερινές ειδήσεις για κατεστραμμένα σπίτια και ανθρώπους που τραυματίζονται ή ακόμα και πεθαίνουν. Προσωπικά, ως ακτιβιστής για την ειρήνη, αισθάνομαι πολύ αβοήθητος αυτή τη στιγμή. Ό,τι και να κάνουμε, δεν μπορούμε να σταματήσουμε τον θάνατο περισσότερων ανθρώπων και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να καταργήσουμε τον ισραηλινό και αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Επιπλέον, είναι σπαρακτικό να βλέπω τους Παλαιστίνιους φίλους και φίλες μου να υποφέρουν από πολέμους που δεν προσφέρουν σε κανέναν καμία ασφάλεια και να μην έχουν ούτε βασική προστασία, όπως καταφύγια από βόμβες. Ζουν μόνο με τη βία μιας ζωής υπό κατοχή.
