Πηγαίνετε σε αυτή τη σελίδα του Fox News και σκρολάρετε μέχρι κάτω: Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ λέει στον κόσμο ότι η συνάντησή του με τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ απέφερε πολλά και πολύ συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά αποτελέσματα – φυσικά, μόνο στα σημεία όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, η κινεζική πλευρά συμφώνησε μαζί του.
Γράφει ο Jan Oberg, διευθυντή του TFF
Δεν αναφέρει το ζήτημα της Ταϊβάν, αλλά ο υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, λέει ότι δεν κατέλαβε εξέχουσα θέση στις συνομιλίες τους και ότι η πολιτική των ΗΠΑ για την Ταϊβάν δεν έχει αλλάξει.
Στη συνέχεια, πηγαίνετε στην China Daily – ή στην Global Times – και θα δείτε ότι για τους Κινέζους αυτό που έχει σημασία είναι το πλαίσιο, οι αρχές, η δομή της συνεργασίας κ.λπ. – όλα ενταγμένα στη γενική ιδέα της «εποικοδομητικής διμερούς σχέσης στρατηγικής σταθερότητας». Πουθενά δεν αναφέρεται καμία συγκεκριμένη συμφωνία ή διαπραγμάτευση – όλα αυτά στα οποία αναφέρεται ο Τραμπ.
Σε γενικό επίπεδο, αυτό σας δίνει μια εικόνα για την πολύ διαφορετική κοινωνική κοσμολογία – ή τρόπους σκέψης – με τους οποίους λειτουργούν οι δύο πλευρές.
Ακολουθεί η αναφορά της China Daily σχετικά με το ζήτημα της Ταϊβάν:
«Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, ο Σι προέτρεψε τις ΗΠΑ να χειριστούν το ζήτημα της Ταϊβάν με ιδιαίτερη προσοχή, λέγοντας ότι είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ.
Τόνισε ότι, αν αντιμετωπιστούν σωστά, οι διμερείς σχέσεις θα χαρακτηρίζονται από συνολική σταθερότητα. Διαφορετικά, οι δύο χώρες θα έρθουν σε σύγκρουση, ακόμη και σε αντιπαράθεση, θέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο το σύνολο των σχέσεων, ανέφερε.
Σημειώνοντας ότι η «ανεξαρτησία της Ταϊβάν» και η ειρήνη στα στενά της Ταϊβάν είναι τόσο ασυμβίβαστες όσο η φωτιά και το νερό, ο Σι δήλωσε ότι η διαφύλαξη της ειρήνης και της σταθερότητας στα στενά της Ταϊβάν αποτελεί τον μεγαλύτερο κοινό παρονομαστή μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ».
Αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι για την Κίνα η πολιτική της «Μίας Κίνας», συμπεριλαμβανομένης της μη εμπλοκής των ΗΠΑ στην Ταϊβάν, όπως υποσχέθηκε η Δήλωση Τσου Ενλάι/Νίξον του 1972, την οποία οι ΗΠΑ έχουν συστηματικά αγνοήσει.
Σε αυτές τις λίγες λέξεις, βρίσκουμε μια προειδοποίηση όσο πιο σαφής γίνεται. Δεδομένης αυτής της ασυμφωνίας μεταξύ του Ρούμπιο και της κινεζικής έκθεσης, θα πρέπει να είναι σαφές ότι ο κατάλογος των «φανταστικών» συγκεκριμένων αποτελεσμάτων του Τραμπ στον πολιτικό και οικονομικό τομέα είναι ελάχιστος, ή πιθανώς μηδενικός, αλλά απλώς αλαζονεία για τα δικά του υποτιθέμενα επιτεύγματα.
Η αναφορά του Προέδρου Σι στην «παγίδα του Θουκυδίδη» – που αναφέρεται στην ιδέα ότι όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να εκτοπίσει μια καθιερωμένη, το αποτέλεσμα είναι συχνά ο πόλεμος – ήταν μια άλλη σιωπηρή δήλωση της άποψης της Κίνας για τον εαυτό της και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τραμπ σχολίασε ότι αναφερόταν μόνο στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν και όχι στη δική του φανταστική κυβέρνηση.
Και εδώ έχουμε ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο διαφορετικά παρουσιάζει η επίσημη κινεζική πλευρά τα γεγονότα – «Ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών απαντά στο ερώτημα αν οι ηγέτες της Κίνας και των ΗΠΑ συζήτησαν για το Ιράν κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής απόψεων σχετικά με σημαντικά διεθνή και περιφερειακά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή». Και πάλι, πλαίσιο και αρχές, όχι ένα από τα πράγματα που ο Τραμπ δηλώνει ότι πέτυχε – όπως η βοήθεια στην επίλυση του ζητήματος του Ιράν, η διατήρηση της ελεύθερης διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ, η μη στρατιωτική υποστήριξη του Ιράν και η συμφωνία της Κίνας ότι δεν θα επιτραπεί ποτέ στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Συνοψίζοντας, μένει να δούμε τα επόμενα τρία χρόνια αν αυτό ήταν κάτι περισσότερο από μια θεατρική παράσταση. Ένα πράγμα είναι σίγουρο – ο Τραμπ δεν κατάλαβε τον κινεζικό τρόπο σκέψης και παραβίασε κάθε διπλωματική λογική αναφέροντας όλα τα επιτεύγματά του που η κινεζική πλευρά δεν αναφέρει – πιθανώς επειδή δεν υπήρξαν τέτοιες συγκεκριμένες συμφωνίες και διαπραγματεύσεις.
Ο Τραμπ μπορεί λοιπόν να συνεχίσει τις ασταθείς πολιτικές του – και η Δύση ΕΕ/ ΝΑΤΟ τη θεμελιωδώς άγνοια και αρνητική στάση τους απέναντι στην Κίνα – και αργότερα να πει ότι κάνει αυτό και εκείνο επειδή οι Κινέζοι δεν τήρησαν όλες τις συμφωνίες και τις συναλλαγές που ο ίδιος πιστεύει ότι πέτυχε.
Τέλος, ρίξτε μια ματιά σε αυτό το βίντεο!
Έχει γίνει viral ως παράδειγμα της κινεζικής κρατικής εθιμοτυπίας. Θα μπορούσε κάλλιστα να υποδηλώνει ότι η Κίνα δεν επηρεάζεται από τις συγκρουσιακές πολιτικές των ΗΠΑ και τις πρωτοβουλίες τους να πλησιάσουν – για παράδειγμα, την Ταϊβάν – και ότι θα συνεχίσει να ενεργεί με τον δικό της τρόπο.
Ο Τραμπ – ο οποίος επίσης δεν κατάλαβε ότι πρέπει να δώσεις κάτι για να πάρεις κάτι – δεν φαίνεται να καταλαβαίνει τον τόπο στον οποίο πήγε και τους ανθρώπους που συνάντησε.
Οι Κινέζοι πιθανότατα ανάσαναν με ανακούφιση καθώς το αεροπλάνο του απογειωνόταν.
Θα με εξέπληττε αν αυτές οι τρεις ημέρες σηματοδοτούσαν μια θεμελιώδη βελτίωση των σχέσεων Κίνας-ΗΠΑ. Και οι Κινέζοι έχουν – για να παραφράσω τον Τραμπ – όλα τα χαρτιά.
Και τον χρόνο επίσης.
Μετάφραση από τα αγγλικά: Pressenza Athens
